Finland 2013

By Luc • • 16 jul 2013

Eind juni begin juli hebben wij (Conny en Johan) een 10 daagse reis gemaakt naar Finland. Eén van onze doelen was het fotograferen van bruine beren in hun natuurlijke omgeving. Met Finnair vliegen wij via Helsinki naar Oulu om van daaruit met een huurwagen richting Suomussalmi te rijden. In Suomussalmi – Martinselkosen verblijven wij in een gerestaureerde Fins grenswachterhuis aan de Fins-Russische grens. Twee nachten daarvan waren voorzien om er in twee verschillende schuilplaatsen te gaan fotograferen, “pro-hides” zoals ze deze noemen. Deze speciaal gebouwde hutten bestaan uit verschillende kleine raampjes om door te kijken en openingen om lenzen door te steken, een slaapbank en een toilet is er voorzien maar daar hoeft men zich niet al teveel bij voorstellen. Men krijgt er ook een lunchpakket en koffie om de nacht mee door te doen en dan is het wachten tot er iets komt opdagen. De eerste nacht verblijven wij in de “swamp-hide”, een hut gelegen aan een moeras. De nacht nadien waren wij in de “pond-hide”, een hut gelegen aan een meer. Wij zagen gedurende deze twee nachten verschillende beren aan ons voorbij komen, waarvan meerdere cubs van een paar maanden oud, het was blijkbaar een uitstekend berenjaar.

De bruine beer is een omnivoor. Hun menu is seizoensgebonden; in de lente eten ze gras en scheuten, in de zomer kiezen ze voor bessen en appels. In de herfst eten ze noten en pruimen. Hoewel ze ook soms een eland of rendier proberen te vangen om zichzelf te voeden.
Na de winterslaap (die zeven maanden duurt, tot ca. eind april) hebben ze extra veel kracht en vitamine nodig, ze hebben immers al die tijd weinig binnengekregen en worden opeens weer actief. Mannetjes en vrouwtjes leven niet het hele jaar samen. In het zogenaamde ‘Mating season’ gaan de mannetjes op zoek naar een vrouwtje, alleen deze periode brengen ze samen door. Maar tijdens de zwangerschap leven zij niet meer samen. Een vrouwtjesbeer met puppy’s zal altijd uit de buurt van een mannetjesbeer blijven. Deze vormen namelijk een gevaar voor de puppy’s. Mannetjes kunnen, als ze het vrouwtje graag willen veroveren, de puppy’s namelijk doden. Instinctief zal een puppybeer dan bij gevaar ook hoog in een boom klimmen. Beren zien er alleen al door hun grootte vrij dreigend uit. Mannetjesberen kunnen maar liefst 350 kilo wegen, vrouwtjes ongeveer 200 kilo, als ze rechtstaan, kunnen ze tot 3,5 m groot zijn. Ondanks dit kolossale gewicht zijn ze erg beweeglijk. Ze kunnen op een dag tot 10 t/m 30 km aflegen en kunnen een snelheid halen van 50 tot 60 km/u. Toch ziet de bruine beer mensen niet als prooi, maar in paniek kan ook een beer soms rare dingen doen. Zodra ze mensengeur ruiken, blijven ze uit de buurt. Wees dus niet bang dat er zomaar een beer voor je neus zal staan, enkel hier in de hides, maar daar voor zijn wij gekomen. En wij kunnen zeggen dat ze soms kort komen, er kwam zelfs eentje aan de deur van onze hide duwen, gelukkig was het één van de cubs.

Voor andere Fauna te observeren maak men best het gebruik van de gravel roads; hier kan men kilometers stapvoets rijden en de omgeving in het oog houden. Hier een opsomming met de voornaamste dieren die wij hebben gezien: parelduiker, visarend, sneeuwhaas, pestvogel, goudvink, zeearend, grauwe vliegenvanger, kraanvogel, kleine wilde zwaan, grote – en middelste bonte specht, zwarte specht, auerhoen, sneeuwhoen, rendier, eland….

Een relaas van onze reis kan je lezen op mijn persoonlijke website www.creylman.be in rubriek: reisverslagen – Finland 2013. Alsook kan men hier terrecht om andere foto’s te zien van deze reis.